Auteur: admin

Wie zou het niet eens willen doen? Op een MTB met niets meer dan een rugzak met de hoognodige zaken door Afrika kruisen. Dirk Keynemans en Daan Holdrinet hebben het ook dit jaar weer samen gedaan. Dirk gaat al heel wat jaren naar Afrika om te fietsen en de laatste jaren gaat Daan met hem mee. Zo hebben ze samen al diverse landen in Afrika doorkruist en dit jaar was dat Senegal en Gambia. Met minimale middelen en op stevige fietsen trotseren zij samen de stoffige slechte wegen vol met potholes en stenen en ander ongerief. Het eten en drinken komt van de lokale winkels en restaurants hetgeen uiteraard niet geheel zonder risico is, zelfs voor doorgewinterde afrikagangers. Zo had Dirk dit jaar te kampen met een fikse voedselvergiftiging waarvan we u de details zullen besparen. Gelukkig zijn de beide mannen weer volledig hersteld en terug in ons eigen koude kikkerlandje. Op de eerste foto poseert Daan voor het hotel in Saly, Senegal waar profrenner Frank Vandenbroecke aan een longembolie is overleden.

De rechtse foto is genomen in Gambia waar de mannen een ontmoeting hadden met de lokale vertegenwoordiger van het World Food Programme, Dirk heeft het logo op zijn shirt de man op zijn motor.

Afgelopen zaterdag was het weer zover DE SNERTTOCHT stond weer op het programma met 26 mannen en twee vrouwen gingen we op weg. Cees Mijdam had de tocht voorbereid en gereden, het weer was super het was droog en de temp aangenaam. Het eerste deel van de rit bleven we aardig schoon alleen een beetje op spattend water van de gevallen regen die nacht. Het tweede deel van de tocht konden we eens proeven wat de veld rijders voor hun kiezen kregen maar dan op de weg. Modder modder en nog eens modder toch bleef de stemming erin zitten en hadden we aardig lol met elkaar. Lekker koffie gedronken bij Bakerskil in werkendam waar de appeltaart heerlijk was en de mensen aardig. We hadden gebeld dat we vies waren maar daar gaven ze niet om waar maak je dat nog mee! En vies waren we  het was net of we allemaal door de modder gerold waren. Na de koffie waren we lekker op weg, alleen jammer dat gerrit vd ven nog ging liggen vallen, broek en knie kapot verder niets ernstig. Om 1 uur waren we terug in het clubgebouw waar de erwtensoep al aardig door het clubgebouw rook. Nadat iedereen had gebadderd en gerrrit vd berg de fietsen schoon had, kon de soep op tafel. Die smaakte heerlijk, al met al het was een tocht met 5 lekke banden
1 valpartijtje en veel modder maar was de stemming opperbest en was het een gezellig tochtje met elkaar.
Door Arjan Sonnema.

no images were found

Zaterdag veel regen en zondag zou de enige dag van de week worden met mooi droog en af en toe zelfs zonnig weer. Allemaal keken ze er naar uit, de kinderen maar ook de ouders. Eindelijk de veldrit clinic met de fameuze wielerkoningin Marianne Vos. Toen vol verwachting door de gordijnen gekeken werd deze morgen moet er door veel hoofden iets in de trend van “SHIT” geschoten zijn. Het weer had gewoonweg niet slechter kunnen zijn. Plenzende regen en harde wind, Den Bosch lag precies onder het oog van een ronddraaiend lagedrukgebied wat een epische hoeveelheid regen over ons landje uitstortte. De Sms’jes en telefoontjes begonnen binnen te stromen op de mobiel van Martin, die zelf een beetje mistroostig uit het raam stond te staren. Gaat het wel door want hier onweert het zelfs was de vraag van Janette. Vlug werd er gebeld met Wilco en de organisatie in Den Bosch. Ja hoor we gaan gewoon door ! De lucht is hier strak blauw grapte de andere kant van de lijn. OK dan komen we er aan. Vlug toch maar alles in de auto geladen en op naar de Pettelaar dan maar. Onderweg nog een aantal telefoontjes van ouders die melden dat ze toch maar alvast in de tent waren gaan staan. Tja neem het ze maar eens kwalijk het water kwam met emmers tegelijk uit de hemel. In de tent aangekomen vlug allemaal een rugnummer opgehaald en opgespeld, daarna werden we welkom geheten door een stralende Marianne Vos en haar team. De begeleiding bestond uit 6 toppers in het Nederlandse en Belgische Veldrijd circuit. 11 voudig Nederlands, 4 voudig Europees en 1 maal wereldkampioene Daphny van den Brandt, oud Nederlands kampioene met meer dan 30 Elite overwinningen op haar naam Reza Hormes- Ravenstijn, 2 voudig Belgisch kampioene op de weg en 3 maal Belgisch kampioene tijdrijden Liesbet de Vocht, oud elite renner Johan van der Ven (echtgenoot van Daphny), en de man die Marianne alles geleerd heeft over veldrijden en waarvan ik tot mijn schaamte moet erkennen dat zijn naam mij helaas is ontschoten. Vader en Moeder Vos ( Henk en Connie) zijn ook altijd daar waar hun dochter is, zo ook nu verleende zijn hand en spandiensten. En waar Jeugd fietst in ons district daar is ook Thijs van Zon, die samen met zijn echtgenote de hele dag alles administratief op de rails hield. Het hele team deed het geweldig, er werd uitgelegd wat de bedoeling was en Johan deed met de kinderen een warming up in de tent. Na de warming up ging iedereen naar buiten waar 6 oefeningen uitgezet waren, iedere begeleider had een oefening die de groepen kinderen in een roulatiesysteem langs gingen. Ze werden nat en modderig maar de bikkels gingen door en hadden ondanks de kou en regen veel plezier. Helaas waren er ook een paar slachtoffers die pech hadden en vielen of door de kou niet alles konden doen. Isa Martens had het koud en kwam even naar de tent waar ze op de planken lelijk ten val kwam en zich flink bezeerde. Het was voor Isa de druppel, ze ging lekker met pappa en mamma ( die net aankwam) naar huis en lekker warm douchen. Tijs kwam bevangen door de kou naar de tent en trok ook zijn lekkere warme droge kleren aan, hij was ziek geweest en nog niet helemaal fit. Mika, Erik, Thom, Jeremy, Thomas, Joerie, Danielle en Caspar bleven onverstoord buiten terwijl de ouders blauw van de kou beschutting zochten voor de regen en wind. Overal zag je plukjes vaders en moeders staan die bij elkaar onder een tent, paraplu of afdakje kropen zoals je de dieren in de wei bij elkaar ziet kruipen bij slecht weer. De oefeningen waren leuk. Fietsend een bidon oppakken van de grond, over een obstakel springen, op snelheid door elkaar rijden, keren, klimmen, dalen remmen en starten, over balken springen, door de zandbak rijden opstappen en afstappen, bijna alle onderdelen van het veldrijden kwamen aan bod tijdens de ochtend sessie. Tussen de middag mochten de kinderen lunchen in het restaurant met broodjes en soep terwijl de ouders met een bakkie koffie en een puntzak friet in de tent elkaar bezig mochten houden. Ook in de tent was het gezellig, de ouders hadden ook lol en er werd over van alles en nog wat gekletst. De fototoestellen hadden het heel de dag druk, er werden enorm veel foto’s gemaakt die hopelijk later allemaal op onze site te zien zullen zijn. Na de lunch besloot Tijs aangespoord door het plezier van de andere kinderen ook maar weer op zijn fiets te klimmen en lekker mee te doen. De kids waren allemaal weer wat opgewarmd en wie geen droge sokken had kreeg ze wel uit een andere tas. Danielle ontmoette weer haar vriendin Rosa die ze tijdens het afgelopen wegseizoen heeft leren kennen, helaas moest ook Rosa vroegtijdig naar huis door de kou. Thom had het geweldig naar zijn zin terwijl zijn moeder onder de paraplu van Martin schuilde en Jeremy reed met een enorme smile rond alsof het gewoon droog was. Erik en Joerie leken wel gemaakt voor dit weer en buffelde allebei ongestoord verder zoals we van ze gewend zijn. Mika reed rond op zijn MTB alsof hij er op geboren is en Thomas komt met zijn stuurkunsten in de modder het best tot zijn recht. Caspar leek ook de kou en regen niet te deren, hij had het naar zijn zin en reed mee alsof hij nooit anders gedaan had. Danielle had wel wat last van de kou maar hield zich kranig, ze had s ‘morgens al gezegd: bij crossen hoort modder. Het middag programma begon met het verkennen van de verschillende obstakels in het parcours en het leren hoe deze genomen konden worden. Aan het einde van de dag mochten alle rennertjes in groepsverband een hele ronde over het parcours rijden als tijdrit. Nu konden ze alles wat ze vandaag geleerd hadden echt doen en laten zien wat ze konden. Met rode wangen van de inspanning, hijgend, nat en onder de modder kwamen onze bikkels moe maar voldaan over de streep. We mogen als ouders en als vereniging trots zijn op deze geweldenaren! We hebben allemaal een geweldige dag gehad en zijn Marianne en haar team daar heel dankbaar voor. Als afsluiting kregen alle kinderen een Certificaat mee naar huis met de handtekening van Marianne er op als bewijs dat ze meegedaan hadden. Ook een tas met bidons en leuke kleinigheidjes mochten ze mee naar huis nemen. Ondanks het slechte weer was het een geweldig leuke dag die zeker voor herhaling vatbaar is.